Ik moet jullie spreken. - Ik kom zo.
Nu meteen, verdomme.
Wat heb jij, man? - Trent Boyett komt vrij.
Trent uit de peuterklas? - Hij komt voorwaardelijk vrij.
Wat gebeurt er, jongens? - Trent Boyett komt vrij.
Cool, wanneer...
Wat zei je?
Trent Boyett? Dat supergemene joch dat ons niet uit kan staan?
Heilige jezus. - Wat moeten we nu?
Is het waar? Komt Trent Boyett vrij? - Ja.
Jezus Christus, ik moet me verstoppen.
Hij pakt ons. We zijn dood. - Misschien heeft hij ons vergeven.
We waren nog peuters.
Zullen we brandweertje spelen? - Ja, cool, brandweertje.
Joden kunnen niet bij de brandweer. - Vetklep.
Noem me geen vetklep, stomme jood.
Ja, we moeten een echt vuur blussen. Dan worden we helden.
Maar hoe maken we een vuur? - Dat doet Trent Boyett wel. Die is ruig.
Zeg het. - Genade.
Wat moeten jullie, mietjes? - Weet jij hoe je vuur maakt?
Ik heb al van alles verbrand. - Maak jij vuur, dan blussen wij.
We zijn van de brandweer. - Weten jullie wel hoe je moet blussen?
Ja, we spelen zo vaak brandweer. - Maak je maar geen zorgen.
Goed, dan.
Zijn jullie wel voorzichtig? - Kop dicht, we weten wat we doen.
Dan is het goed.
Cool. - Brand. Roep de brandweer.
Blus de brand, mannen.
We zijn helden. - We hebben de school gered.
Maak het vuur uit. - Trent, wat heb je nu weer gedaan?
Ze zeiden dat ze 't konden blussen. - Achteruit.
Ik sta in brand.
Snel, blussen.
Snel, ze moet naar het ziekenhuis.
We zitten in de nesten. - M'n moeder breekt m'n benen.
Wij hebben het niet gedaan, maar Trent. - Dat is waar.
Volgens Trent was het vuur jullie idee.
Nee, hoor. - Wij zijn lieve kinderen.
Jullie dachten dat je kon blussen. - Trent Boyett is een leugenaar.
Dat dacht ik al. Je gaat heel lang naar de jeugdgevangenis, Trent.
Jij hebt het ook gezien, Butters.
Ik wil er niet bij betrokken raken, want dan krijg ik straf van m'n ouders.
Jullie mogen biddden dat ik nooit weer vrijkom. Jullie allemaal.
Als hij vrijkomt, maakt hij ons af.
Maakt niet uit. Dat duurt nog vijf jaar. - Ja, dat boeit toch niet?
Het is gelukt.
Nu is het zover. Trent komt vrij. - We moeten het onze ouders vertellen.
Dat kan niet, we hebben gelogen. Wij waren verantwoordelijk.
Daar heb je Miss Claridge.
Hallo, Miss Claridge.
Heeft u een fijne dag?
Wat moeten we nou? Trent is zo gemeen, hij vermoordt ons.
Het is al zo lang geleden. Misschien is hij het vergeten.
Je krijgt de bezittingen terug die je bij je had toen je kwam.
Een pakje potloden met puntenslijper.
Een plastic kinderschaartje. Een knikker, blauw.
Een stiletto met de woorden 'dood aan alle verraders' op het Iemmet.
Zwart.
Trent, waar ga je heen? - Ik moet een paar dingen regelen.
Hoi, pap.
Wat is er aan de hand? - Niets, hoor. Helemaal niets.
Je zit hier al dagen. Ga toch spelen. - Buiten? Echt niet.
Waarom niet? - Gewoon.
We zijn je geknies zat. Je gaat nu buiten spelen.
Maar ik wil binnen blijven.
Spelen, Butters.
Je gaat nu onmiddellijk spelen.
Ik ben aan het spelen.
Driemaal in de rondte, van je...
Trent Boyett.
Pap, mam, ik ben klaar met spelen.
Laat me binnen, pap.
Mam, pap, doe nou open. - Wat heeft hij toch?
Laat maar. Hij kan geen kluizenaar blijven.
Hij komt. Hij gaat me vermoorden.
Ik kan niet langer tegen z'n geschreeuw. Ik ga naar boven.
Mam, pap, jullie moeten nu opendoen.
Trent Boyett. Lang niet gezien.
Vijf jaar. Vijf lange, ellendige jaren.
Ik weet dat je baalt van de peuterschool...
maar het is lang geleden. We waren kinderen.
Doe me geen pijn. Ik geef je wat je maar wilt.
Kun je me m'n tijd teruggeven? Al die jaren op school? Nou?
Nee, ik ben geen tijdreiziger, of zo.
Je krijgt vijf seconden voorsprong. - Ik ga niet rennen.
Vier. - Luister nou.
Drie. - Alle hamburgers.
ziekenhuis ----
Fijn dat jullie bij Butters op ziekenbezoek komen.
Wat is er gebeurd, dokter? - Uw zoon is gemarteld door een bullebak.
Z'n ondergoed is bijna dodelijk hoog opgetrokken.
Twee keer prikkeldraad, een stomp op z'n been, een tweedegraads tepeltwister.
Uit de schade aan z'n hoofd blijkt ook dat hij boven 't toilet is gehouden.
Verder kreeg hij een okkernoot en een Poolse fietstocht.
Wat is dat? - Dat weten we niet. Het is ongeneeslijk.
Waarom lieten we hem niet binnen toen hij om hulp schreeuwde?
We wilden lezen, schat.
Straks overkomt ons hetzelfde.
Weet je wat m'n moeder doet als ze erachter komt?
Hallo. Tweedegraads tepeltwister.
We hoeven niets te zeggen, we moeten dit veilig doen.
Wat hebben we nou aan condooms?
Sorry. Laat maar.
Iemand die groter is dan Trent moet ons tegen hem beschermen.
Ik spring over de muur van vuur.
Dat ging soepel.
Moet je kijken.
We horen hier niet te zijn, man. - Zij kunnen ons tegen Trent beschermen.
Stomme kindertjes.
Wat moeten jullie op onze hangplek?
We hebben jullie hulp nodig. - Hulp?
Bescherming tegen een bullebak. - En wat krijgen we daar dan voor?
Twaalf blikjes Dr Pepper, een bordspel, slechts drie keer gebruikt...
Harry Potter 2 en een tegoedbon voor friet bij aanschaf van een hamburger.
Allemaal binnen handbereik.
Je zult met iets beters moeten komen. - Wat wil je dan?
Jij bent toch Stan Marsh? - Ja.
We willen een foto van de borsten van je moeder.
Wat? - Ze heeft lekkere borsten.
Daar wil ik best aan sabbelen. - Zwak, man.
Kom terug met een naaktfoto van je moeder.
Dan helpen we jullie ook niet. - Wacht. We doen het.
Maar het moet wel een goede foto zijn.
Zie je later, kindertjes.
Nu hebben we dus alleen een naaktfoto van Stans moeder nodig.
Dat is peuterjuf Miss Claridge.
Ze kan alleen nog communiceren met één piep voor 'ja'en twee voor 'nee'.
Miss Claridge, mooie dag, hé?
Heeft u hulp nodig bij oversteken?
Ook goed.
batterij
Gaat het, Miss Claridge?
Zeg 't maar. Een piep voor 'ja', twee voor 'nee'.
U moet toch van de straat af?
Ik probeer alleen te helpen, hoor.
Sorry, hoor.
Mag Kyle buiten spelen? - Kyle is niet thuis, schat.
Dank u wel, mevrouw.
Iedereen neemt voor biologie foto's van z'n moeders borsten mee.
Dat is vreemd. Je krijgt geen foto van m'n borsten.
Maar mam... - Je moet het zo zeggen: Maar mam.
Maar mam... - Maar mam.
Dit wordt niks. - Neem dan stiekem een foto van haar.
Ik maak geen foto van mamas borsten.
Jij ook niet. We maken 'n foto van iets dat erop lijkt.
Wat heeft nog meer zachte rondingen?
De tepels moeten onderaan m'n billen. - Nee, in het midden.
Stans ma is oud, dan zitten ze lager.
Hoe weet je dat? - Geloof me maar.
Wacht, de halsketting nog.
Ik hoop dat het werkt.
Sorry. - Wat moeten jullie nu weer?
We hebben 'm.
Een foto van je moeders borsten? - Meen je niet.
Wacht eens even.
Dit zijn de lekkerste tieten die ik ken. - Moet je kijken.
Geef hier. Ik wist wel dat ze sexy bumpers had.
Dat kun je wel zeggen, ja. - Wat zijn die lekker, zeg.
Helpen jullie ons nu met Trent Boyett?
We zullen die Boyett laten merken dat hij van jullie af moet blijven.
We zijn vrij. We hebben geen zorgen meer.
Ik neem hem even mee naar de bosjes. - Mag ik dan na jou?
Ik mag eerst naar de bosjes.
Worden wij later ook zo?
Ik had Trents gezicht wel eens willen zien.
Ik had Trent er zelf ook van langs gegeven.
Wat doet Miss Claridge nou?
Ze praat met niemand. Volgens sommigen heeft ze de hoop laten varen.
Weet je wat we zouden moeten doen?
Nooit zoveel prikkeldraad en tepeltwisters gezien.
Een natte doek op die varkensbuik. - We hebben weer een wedgie.
Natte vinger? - De ergste.
Het voelt slijmerig en vol spuug. - Geef hem een dosis morfine.
Wat is er gebeurd, man?
Ik zei dat hij van jullie af moest blijven. Dat je had betaald.
Heb je dat gezegd?
Hij moet rusten. Hij heeft een hete bliksem gekregen.
Wat is dat?
Iets met hete saus, een telefoon en de anus.
Ik weet niet wie zoiets doet, maar ik zou er niet graag ruzie mee hebben.
Trent weet dat we die jongens hebben gestuurd.
Nu krijgen we ook een hete bliksem. - We moeten verhuizen. Heel ver.
Nee, we hebben meer hulp nodig. - Niemand is stoerder dan 11-jarigen.
Ik weet wel iemand.
Shelley. - Kop dicht, drol. Ik kijk televisie.
Je bent m'n zus en familie helpt elkaar. - Kop dicht of ik maak je kapot, drol.
Iemand gaat me afmaken en ik kan niet naar mama en papa.
Ik heb eigenlijk alleen jou nog.
Kappen met huilen, drol.
Wie gaat je afmaken? - Trent Boyett.
Hij zou Miss Claridge hebben verbrand, maar dat waren wij.
Wat een stomme drollen.
We dachten niet na over de gevolgen en nu gaat hij ons vermoorden.
Rustig. Geen drol gaat je afmaken. Dat is mijn werk.
Help je ons? - Ik wil er wel iets voor terug.
Een foto van je moeders borsten? - Kop dicht. Jullie moeten bekennen.
Bekennen? - Je ontloopt het verleden niet.
Excuses aanbieden en 't goedmaken, dan bescherm ik jullie.
Miss Claridge, we maken ons zorgen om u.
Als u een probleem heeft, moet u erover kunnen praten.
Geloof u dat we het beste met u voor hebben? Ja of nee?
Ook goed. Maar ooit zult u mensen toe moeten laten.
Trut.
Miss Claridge, we willen iets zeggen.
We hebben veel domme dingen gedaan. - Waar we heel veel spijt van hebben.
We speelden veel met onze piemel, en dan speelden we ook brandweertje.
Jullie moest ik net hebben.
Ik wacht al vijf jaar op deze dag.
We weten dat we fout zaten. - Ja, we wilden net bekennen.
Dat had al vijf jaar gekund. Ik zat vast en jullie hadden een leuk leven.
Ons leven was echt niet leuk. - Ik weet er alles van.
Voor mij was er geen pratende poep, mechanische Barbra Steisand...
en reisjes naar Afghanistan.
Blijf staan. - Wat is dat?
M'n moeders elektroschokker. Achteruit.
Jullie verdienen je straf. Ik wil vergelding.
Ik wil geen tepeltwister. - Je kunt toch niets met dat ding.
Wil je je oude lerares de das omdoen? - Nee, zij hebben het gedaan.
Trent Boyett is 'n leugenaar.
Heeft Trent Boyett u dit aangedaan?
Twee keer 'ja'. Pak hem op. - Luister nou naar me.
Straks is hij echt kwaad. - Dat is pas over 5 jaar.
Dat boeit niet. - Het is ons gelukt.
Tot ziens, Trent. Veel plezier.
Wacht eens even.
Borsten, man.
Ik neem ze mee naar de bosjes. - Ik eerst.